Zaterdag 28 april 2012

Heerlijk lang uitslapen. Dat kon ik vroeger. Tegenwoordig is half 10 al laat. Ook vandaag denk ik meteen aan Guusje. Ik weet dat er ouders zijn die de dagen of weken bijhouden dat hun kind dood is. Dat heb ik de afgelopen maanden nauwelijks gedaan. Ik realiseer me wel dat ik bijna een half jaar verder leef zonder Guusje. Zo onwerkelijk. Ze is er niet fysiek, maar ik denk steeds aan haar.

Na het ontbijt ga ik naar boven. Maak een lijstje ‘things to do’. Als ik er naar kijk, realiseer ik me dat het veel is. Mijn voornemen: alles afwerken in een rustig tempo. Terwijl ik bezig ben met geldzaken, stapt Yvonne de kamer binnen. Ze heeft een blad in haar hand. Ik herken de cover. Dit is het personeelsblad van Oracle. Deze editie is gebaseerd op het magazine Helden. Op de cover wordt verwezen naar een groot artikel: een interview over Guusje, mijn held.



Foto: Marco Hofsté - Interview: Jannie Roos


Ik merk ook vandaag dat andere mensen aan Guusje denken. Eev speelde haar eerste hockeywedstrijd van dit seizoen op de dag van Guusjes uitvaart. Elk doelpunt was voor Guusje. Vandaag de laatste wedstrijd. Haar team wordt kampioen. Ze schrijft op haar Facebook: En dat ene mooie doelpunt was speciaal voor jou vandaag Guusje!

Rustig werk ik mijn lijst af. Halverwege de avond constateer ik dat er nog altijd ‘things to do’ zijn. Het is maar zo. Morgen een dagje weg met familie. Maandag gelukkig nog een vrije dag. 

8 opmerkingen:

  1. Wat maakt die foto een indruk zeg,ongelofelijk.
    Een foto die alles zegt,een foto die voor zich spreekt,daar is geen onderschrift bij nodig...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat voelde ik ook binnen komen wat een bijzonder mooie foto.

      Verwijderen
    2. Dat voelde ik ook binnen komen wat een bijzonder mooie foto.

      Verwijderen
  2. De dag die mijn leven veranderde is een mooie titel voor een boek over taboe'srondom kanker maar ook de taboe over de dood. En de naaste van de overledenen....
    Gr raema

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve familie,

    ongelooflijk wat er in tussentijd allemaal al in gang gezet is en wat social media kan bewerkstelligen. Nu deze indrukwekkende foto (voor mij indrukwekkend) de ketting om je hals en het boek dicht tegen je aan. Guusje is in alles om en bij jullie, deze foto zegt meer dan 1000 woorden. Heel mooi en ik vind het ontzettend dapper dat je al zo lang door blogt, want wat moet het moeilijk zijn het "gewone" leven op te moeten pakken en dat daarbij zoveel getuigen zijn die je hierin mee laat delen!
    Heb het al eerder gezegd, diep respect.

    Liefs en dikke knuffel,

    Esther

    Nijeveen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. whow wat een indrukwekkende foto.....

    ik heb zoveel respect voor jullie,Zoals jullie met dit verlies omgaan. Wat een geweldig kanjergezin!!!!!

    dikke virtuele knuffel Merel

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ondanks dat ik Guusje nooit heb ontmoet, haar niet ken en ook jullie niet ken hangt Guusje vaak in mijn gedachtes. En kan ik me niet voorstellen dat ze er niet meer is. Een meisje van 10 die hoort er gewoon nog te zijn, op die leeftijd mag de dood nog helemaal geen rol spelen in het leven.

    Vanmiddag keek ik hoe mijn 3 dochters aan het spelen waren met skelter en dacht ineens dat er ouders zijn die naar zo`n schouwspel kijken en die hun kind er niet meer tussen zien. Ik kan me gelukkig niet voorstellen hoeveel pijn dat moet doen, hoop dat ik dat ook nooit zal kunnen.

    De foto is indrukwekkend net als Guusje.

    BeantwoordenVerwijderen