Woensdag 31 augustus 2011

In de ochtend sta ik vroeg op. Als ik vertrek, ligt Guusje nog in bed. Op mijn werk vraag ik me regelmatig af hoe het met Guusje is. Yvonne is vandaag thuis. Zal ik bellen tijdens de pauze? Vragen hoe het gaat. Ik doe het niet. Pas als ik om kwart voor 4 in de auto stap, bel ik naar huis.

Guusje is voor de ochtendpauze, vroeger heette dat speelkwartier, door Yvonne opgehaald. Het ging niet meer op school. Gerust tot aan de lunch. Een fijne middag met weinig pijn. Samen boodschappen doen met mama. Het was gezellig. Pas tegen het einde van de middag ging het minder goed.

Dinsdag 30 augustus 2011

Ga ik wel of niet bloggen? Dat is de vraag na een eerste werkdag. Ik zit uitgeteld op de bank. Zal ik wel of zal ik niet? Nou vooruit, een kleintje dan.

Vandaag naar school. De eerste keer met leerlingen. Nieuwe leerlingen. Ik ken er geen een. Vroeg op. Ik zie Guusje opstaan. Ze zit op de rand van haar bed. Yvonne helpt haar met aankleden.

Als ik ’s middags tegen half 4 thuiskom, gaat Lindy net de deur uit. Samen met Guusje en Loes. Even een frisse neus. Lindy vertelt dat ze om kwart over 9 al door school werd gebeld. In de ochtend heeft onze dochter vooral gerust. Na de lunch ook aan school gewerkt.

Maandag 29 augustus 2011

Vandaag ga ik weer naar school. Kennismaken met collega’s. Plenaire opening voor het personeel. Morgen de eerste lessen.
Vandaag de eerste keer niet mee met Guusje naar het Emma Kinderziekenhuis AMC. Geen steun geven aan onze dochter. Geen gesprekken met artsen. 

Om half 9 brengen Yvonne en ik samen Anton en Loes naar school. Guusje gaat mee in de rolstoel. Vervolgens thuis koffie drinken. Daarna vertrekken Yvonne en Guusje richting Amsterdam. Het voelt vreemd. Ik wil erbij zijn in het ziekenhuis. Zorgen voor ons kleine blonde meisje. Zo zit de wereld niet in elkaar. Thuis moet er brood op de plank. Aan het werk dus.

Zondag 28 augustus 2011

Gisteren een goede dag voor Guusje. Vandaag een slechte. Onze dochter klaagt dat de pijn niet echt weg wil gaan. Ze gebruikt veel extra medicijnen tegen pijn. 

Vandaag heb ik het druk. Voorbereidingen voor het komend schooljaar bij nieuwe werkgever. Veel uitzoeken. Afgelopen vrijdag was er een bijeenkomst voor nieuwe medewerkers. Morgenmiddag vergaderingen. Dinsdag de eerste lessen. Veel nieuwe gezichten. Veel informatie. Geen tijd om een ernstig ziek kind te hebben. Ik zal me er toch doorheen moeten slaan. Ik ga ervan uit dat me dat gaat lukken.

Zaterdag 27 augustus 2011

Gisteren had Guusje een matige dag. Het beeld is onvoorspelbaar. Er volgt een goede nacht. Geen extra medicijnen tegen pijn nodig. Lang en goed doorslapen. Al meer dan een week gebruikt Guusje geen middelen meer om in slaap te komen. Laat ik het als stapje vooruit beschouwen. Moed houden.

In de middag ga ik samen met Yvonne en Guusje naar Tilburg. We zoeken een plaats om te parkeren voor gehandicapten. Het lijkt wel of alle beschikbare plaatsen bezet zijn. Ik merk op dat ook gehandicapten een vrije zaterdag hebben. Ze hebben ook nog allemaal een auto. Of zijn de parkeerkaarten ooit gratis weggegeven bij een pakje boter? Onze ervaring is anders. We vinden na even zoeken een plaatsje achter een feestwinkel.

Vrijdag 26 augustus 2011

Vandaag gaan Yvonne en ik werken. Wie gaat er dan voor Guusje zorgen? Gelukkig hebben we een PGB toegewezen gekregen. Guusje heeft een zorgbudget. Vanuit dit budget betalen we Lindy. Zij zorgt voor onze dochter.

Ik breng Anton, Guusje en Loes naar school. Ik merk dat ze onzeker zijn. Zal het goed gaan zonder papa en mama? Ik heb er vertrouwen in. Guusje is in goede handen bij Lindy.

Donderdag 25 augustus 2011

Vanaf deze week moet Guusje bloed laten prikken op donderdag om zich te kwalificeren voor de chemo op maandag. We zijn voor 8 uur in het ziekenhuis in Waalwijk.

Ik rijd het parkeerterrein af. Guusje zit met een verkrampt gezicht. Haar ogen dicht.

“Gaat het? Heb je pijn?”
“Een beetje.”
“Wil je naar school?”
Guusje knikt.
“Als het niet gaat, dan kun je beter thuisblijven.”
Guusje zwijgt.

Woensdag 24 augustus 2011

Yvonne en ik zijn vandaag thuis. We brengen Anton, Guusje en Loes samen naar school. Bij het afscheid willen Guusje en Loes een zoen. Anton moet er niet aan denken een zoen te krijgen van papa en mama. Zeker niet op het schoolplein. Wat zullen de mensen wel niet denken. Een jongen uit groep acht die zijn ouders nog zoent.

Op weg naar huis zegt Yvonne dat ze denkt dat Guusje het de hele ochtend vol gaat houden op school. Ik moet het nog zien. Heel vaak hoop gehad de laatste tijd en het te vaak mis zien gaan. Ik waag me niet meer aan dit soort uitspraken.

Dinsdag 23 augustus 2011

De bassischool begint om half 9. Ik zorg dat onze drie jongste kinderen erop tijd zijn. Voor Guusje is dit haar eerste schooldag. Gaat zij het de hele ochtend volhouden? Ik overhandig de extra pijnmedicatie aan juf Bianca. Spreek af op welke momenten deze kan worden toegediend.

Thuis is het stil. Yvonne is naar haar werk. Onze oudste drie kinderen liggen in bed. Ik zie dat ik een e-mail heb ontvangen over mijn rooster voor komend schooljaar. Veel tussenuren. Twee maal het eerste uur vrij. Altijd hetzelfde lokaal. Vervolgens ga ik lessen voorbereiden.

Maandag 22 augustus 2011

De vakantie is voorbij. Eerste schooldag voor Anton en Loes. Eerste werkdag voor Yvonne. Rond half 8 vertrekken Guusje en ik richting Amsterdam. Er is geen oponthoud onderweg. Om kwart voor 9 arriveren we op de afdeling Kinderoncologie van het Emma Kinderziekenhuis AMC. Drie kwartier te vroeg. Dat betekent wachten op het aanprikken van het infuus.

Terwijl we wachten komt de fysiotherapeut langs. Guusje loopt krom. Oorzaak is de pijn van de tumor. Onze dochter heeft aangegeven dat ze eigenlijk niet meer weet wat recht staan is. De fysiotherapeut geeft enkele tips.


Zondag 21 augustus 2011

Laatste vakantiedag. Heerlijk uitslapen. Guusje had een goede nachtrust. Wat gaan we doen vandaag? Niet veel. Een rustdag. Tweemaal een terrasje. ‘s Middags De Zeven Geitjes in Tilburg. ’s Avonds de Financiën in Loon op Zand.

Zaterdag 20 augustus 2011

Afgelopen dagen mooie reacties gehad. Vaak van onbekenden. Fijn om te weten dat veel mensen met Guusje meeleven. Gisteravond laat kwam de volgende reactie binnen:

Fijne dag morgen! (ben benieuwd hoe laat jullie uiteindelijk zullen vertrekken... c.q. wie er de baas is, haha )

Het is 7 uur. Ik word wakker en denk aan bovenstaande reactie. Iedereen slaapt. Als ik niets doe, dan liggen we om 10 uur nog in ons bed. Gisteren heb ik 8 uur genoemd als tijdstip van vertrek naar Zeeland. Hans en Lisa hebben toen gelachen. In de trant van ‘in your wildest dreams’. Wie is hier de baas? Vooruit Lowie. Trommel ze uit bed. Actie!

Vrijdag 19 augustus 2011

Ik rijd het parkeerterrein op van het Tweesteden Ziekenhuis in Waalwijk. Er zijn ruime parkeerplaatsen voor gehandicapten. Helaas ben ik de parkeerkaart vergeten. De parkeerkaart ligt in de andere auto. Nadeel van twee auto’s.

Vriendelijke gezichten groeten ons vanachter de balie. De dames van het bloedprikken kennen Guusje. Vrij snel is onze dochter aan de beurt. De verpleegkundige wil weten wie die twee leuke poppen zijn in haar rolstoel. Ik leg uit wie Radio-Robbie en Chemo-Kasper zijn. De dame is vriendelijk. Vingerprikken is voor haar vanzelfsprekend. Geen gezeur dat het ook anders zou kunnen. Als ik Guusje door de hoofdingang naar buiten duw, zegt ze: “Dat ging snel. Die mevrouw was echt heel erg aardig.”

Donderdag 18 augustus 2011

De laatste vakantiedagen. Rustig opstaan. Hond uitlaten in de bossen. Als ik thuis kom, pakken Yvonne en ik de kamer van onze jongens aan. Hans en Anton helpen mee. Onze jongens werken snel.

Maandag eerste schooldag. Guusje kan dan niet naar school in verband met chemo. Ik bel met juf Ilse. Ze is op school. Samen met juf Bianca komt ze dadelijk op bezoek. Wij wonen op loopafstand van school.

Woensdag 17 augustus 2011

Gisteren een hele drukke dag. We hebben vakantie. Uitslapen is een mogelijkheid, maar niet voor Yvonne. Zij heeft om 9 uur een afspraak bij de kapper. Foutje in de planning. Guusje heeft een goede nacht. Ze is bezweet bij het opstaan. Komt vaak voor. Zweten zonder koorts.

Yvonne en ik realiseren ons dat volgende week de vakantie voorbij is. We hadden grootse plannen met betrekking tot opruimen, maar veel is blijven liggen. Toch moeten we ervoor zorgen dat volgende week het huis een beetje aan kant is. Dat valt niet mee met zes kinderen.