Woensdag 28 maart 2012

Uitwisseling met Ierland. We hebben een Ierse jongen te gast. Hierdoor hebben we twee logés: de Ierse jongen en een klasgenoot van Hans. Drukte in de vroege ochtend. We hebben geen afspraken gemaakt over het gebruik van de badkamer. Het is dringen.

Yvonne is vandaag thuis. Ik werk op kantoor in Utrecht. Aan het eind van de middag ben ik uitgenodigd door Bea Pols. Ze heeft een radioprogramma bij RTV Alkmaar. Voorafgaand aan de uitzending maken we kennis. Bea denkt dat ik een schrijver ben die toevallig een ernstig ziek kind heeft. Ik geef aan dat het andersom is.

Guusjes grote ziekte is de reden geweest om te gaan schrijven. Precies een jaar geleden werd onze dochter voor de tweede keer opgenomen in het ziekenhuis. Bleef ik voor het eerst een nacht bij haar slapen. Dacht ik niet aan kanker of bloggen. Leefde ik in de gewone wereld van strakke blauwe lucht en onbezorgd zonnig. Vandaag een jaar geleden. Een week later zou alles anders zijn.

De sfeer is ontspannen tijdens het interview. De tijd vliegt voorbij. Hoe kort kan een uur zijn. Het interview is online te beluisteren via Bea’s Radioweblog.

Ik ben laat thuis. Het eten is op. Daarom voor mij pizza. Vind ik lekker. Op het kastje in onze keuken ligt een enveloppe. Daarin het rapport van Lisa. Onze dochter heeft er een waarschuwing opgeschreven: openen op eigen risico. Zegt iets over de inhoud. Ook Lisa krijgt ruimte. Net als onze andere kinderen. Toch jammer als ze doubleert. Of ze nou overgaat of blijft zitten: het verdriet om haar overleden zusje blijft. Belangrijkste is en blijft natuurlijk dat Lisa goed in haar vel zit. Daar gaat het om.

Als ik klaar ben, komt Hans achterom. Samen met zijn gasten: de klasgenoot en de Ierse jongen. Ze zijn nog geen tien minuten binnen en het spelbord van Risk ligt al op tafel. Ze spelen de rest van de avond. Het is gezellig in de keuken. Aan het eind van de avond lichte paniek: de brieven met hoe, wat, waar en wanneer in het kader van de uitwisseling zijn zoek. Toch valt op dat de heren zich weinig zorgen maken. Ze gedragen zich typisch als jongens: het probleem lost zich vanzelf wel op.

14 opmerkingen:

  1. Ik het raar dat ik elke dag als ik je blog lees hoop dat het mijn 2 meiden nooit overkomt, is dat raar? Soms voelt het namelijk egoistische...

    Ik heb zoveel bewondering voor jullie, hoe jullie als gezin hier mee om gaan, en hoe jij als vader dit op je blog kan zetten maar vooral hoe jullie doorgaan met een prachtig sterrekind...

    Guusje kan en zal trots zijn op jullie als gezin....

    Groetjes uit den haag

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Lowie, gezellige drukte in huis! Fijn dat het onderling (de jongens) goed klikt! Hopen dat Lisa toch een mooi rapport heeft! Maar fijn dat ze ruimte van jullie krijgt! Denk aan je en jullie hele gezin

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk, zo'n uitwisselingsstudent! Gaat Hans ook nog naar Ierland?

    Gisteren was mijn overleden oma eigenlijk jarig geweest. Ik zit midden in mijn tentamen week, dus ik kan het me niet permitteren om een hele avond niks te doen. Het hielp mij echt heel goed om eerst even op oma te concentreren, even een kaarsje branden en even huilen. Daarna mijn zinnen verzetten door even een kort programma (half uurtje ongeveer) te kijken, waar ik even lekker om kon lachen. En toen weer langzaam aan starten met leren. Ik heb het er wel vaker moeite mee, maar dit is tot nu toe de beste 'oplossing'. Ik hoop dat Lisa er misschien iets mee kan, of een van de andere dingen. Even tijd vrij maken voor concentratie, zodat straks niet ook school stil blijft staan. Lijkt mij belangrijk dat ze bij hun vriendjes en vriendinnetjes in de klas blijven, die alles ook van vrij dichtbij hebben mee gemaakt. En dan de rest van de dag, weer lekker bezig zijn met Guusje, zodat ze nooit vergeten wordt! <3

    Zet h'm op Lisa!

    Veel Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk, zo'n uitwisselingsstudent! Gaat Hans ook nog naar Ierland?

    Gisteren was mijn overleden oma eigenlijk jarig geweest. Ik zit midden in mijn tentamen week, dus ik kan het me niet permitteren om een hele avond niks te doen. Het hielp mij echt heel goed om eerst even op oma te concentreren, even een kaarsje branden en even huilen. Daarna mijn zinnen verzetten door even een kort programma (half uurtje ongeveer) te kijken, waar ik even lekker om kon lachen. En toen weer langzaam aan starten met leren. Ik heb het er wel vaker moeite mee, maar dit is tot nu toe de beste 'oplossing'. Ik hoop dat Lisa er misschien iets mee kan, of een van de andere dingen. Even tijd vrij maken voor concentratie, zodat straks niet ook school stil blijft staan. Lijkt mij belangrijk dat ze bij hun vriendjes en vriendinnetjes in de klas blijven, die alles ook van vrij dichtbij hebben mee gemaakt. En dan de rest van de dag, weer lekker bezig zijn met Guusje, zodat ze nooit vergeten wordt! <3

    Zet h'm op Lisa!

    Veel Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijne zonnige dag, lieve familie van Gorp

    liefs Aaltje

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi,

    Toch 'zeg' ik het nog een keer er 'moet' een vervolg komen op het boek Kanjerguusje. Er valt nog zoveel te zeggen, er valt nog zoveel te leren na de dood van ( oa ) een kind ( met kanker ). Op jouw eigen wijze geef, zeg en leer je ons ( mij ) dingen die we ( ik )kunnen gebruiken in prive dan wel op werk gebied.
    Nu wel ik je alvast bedanken voor wat ik al van je gelezen en geleerd heb.
    Groetjes GINA

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Lieve Lowie, Yvonne, Janneke, Lisa, Hans, Anton en Loes,

    Een jaar geleden. Sinds gisterenavond het boek er weer bij gepakt. Van plan om elke dag van de 31e mee te lezen. Opnieuw beginnen. Opnieuw beleven. Guusje weer levend meemaken. Ondanks dat ik haar nooit heb gekend. Het verhaal raakt me diep. De foto's van Guusje en de rest van je gezin maken emoties los.

    Het boek ligt naast mijn bed. Op het nachtkastje. Het is nog geen 31 maart. Guusje staart me al wel aan. Mooie ogen. Het missen blijft. Ondanks het enorme gemis en het verdriet gaan jullie door. Grote bewondering. Dat heb ik voor jullie allemaal. Stuk voor stuk.

    Ik zou graag aan Lisa willen schrijven dat het inderdaad niet erg is. Het gemis van een zusje is heftig. Heeft enorm veel impact en geeft veel pijn en vragen. Op de enveloppe stond dat het openen was op eigen risico. Maar even speciaal voor haar: je hoeft je nergens voor te schamen. Ondanks verdriet doe je het heel goed, meis. Verdriet mag er zijn. Dat het wat minder gaat is geen probleem. Logisch. Je bent ook een kanjer. Blijven praten erover mocht je er behoefte aan hebben. Blijven schrijven als dat je beter helpt, meis. En wil je liever stilte; is dat ook geen probleem. Iwswe gaat ermee om op een eigen manier. Als je voor jezelf maar een goede, fijne manier kan vinden. En als het even niet gaat; gaat het niet. Emoties mogen.
    Dat wilde ik toch even zeggen, en gemeend.

    Ik hoop dat jullie fijne dagen hebben met de uitwisselingsstudent. Erg leuk lijkt me dat.

    Je mag ontzettend trots zijn op je kinderen en je vrouw, Lowie. Maar vergeet niet; ook op jezelf.

    Een fijne dag.

    Veel liefs uit W

    S

    BeantwoordenVerwijderen
  8. fijne dagen met jullie logees gewenst!!! Heerlijk ook hoe jongens dat kunnen hebben "Ach dat lost zich wel op als het probleem zich aandient" Konden we maar allemaal dat gevoel hebben en vasthouden dan zijn de zorgen die een mens heeft ook minder aanwezig...

    Ik hoop dat het rapport van Lisa aangeeft hoe het is en hoe het ook mag zijn in deze moeilijke tijd voor haar. Ik hoop met je dat ze idd niet hoeft te doubleren Indien nodig natuurlijk niet anders maar toch voor haar is leuk anders...

    groetjes Marika

    BeantwoordenVerwijderen
  9. hoi lowie ik vind jullie een fijn gezin hebben ,, liefs wilma

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Knap vind ik dat, dat jullie ruimte maken voor 2 logé's. Vooral in deze tijd waarin er zoveel terug komt van vorig jaar. Maar zo te lezen zijn her heerlijke jongens met een no-nonsens mentaliteit.
    En dan Lisa, "openen op eigen risico" schrijven op je rapport, ik vind het humor. Fijn dat ze alle ruimte krijgen, ze hebben het zo nodig.

    Lieve groeten, Tineke

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat heeft denk ik iedereen in zijn achterhoofd...
    Als het mijn kinderen maar niet zijn denk ik dan idd
    En voel me ook wel schuldig over die gedachte
    Maar dat maakt niet dat ik het minder erg vind voor andere gezinnen.
    En idd respect voor dit top-gezin!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Vandaag is mijn KanjerGuusje boek bezorgd door de post. Op tijd om er de 31ste (op papier) in te beginnen en dan elke dag de desbetreffende datum te lezen.
    Ik vind dat jullie een fijn gezin zijn, dank dat ik mee mag lezen en mee mag leven met jouw blog Lowie. De ene dag met een knipoog of een glimlach en de andere dag met dikke tranen.
    Groet, Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Jongens, die zijn zo lekker nonchalant, komt wel goed, iemand lost het wel op. Heerlijk toch?
    Uit welk deel van Ierland komt je loge en mag je zoon ook nog naar Ierland?

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Beste familie

    Ik kreeg van mijn oudste zus jullie leven,het boek "KanjerGuusje".Ik heb het net gelezen en realiseer me dat het nu allemaal een jaar geleden is dat jullie in die achtbaan terecht kwamen, in het bootje in de storm.
    Je kind zo zien lijden is, denk ik,hartverscheurend. Ik weet niet wat het is maar dat is wat er bij mij boven komt toen ik het las.
    Bizar nog maar een jaar terug en Guusje is er niet meer.
    Een grote leegte en gemis moet dit voor jullie zijn maar ze heeft zoveels moois nagelaten.
    Groeten Hetty uit Voorhout

    BeantwoordenVerwijderen