Een lange werkdag.
Het is half 8. Ik rijd terug naar huis. Zie het AMC liggen aan mijn linkerkant.
Een jaar geleden zaten we daar. Zeven weken lang. Zonder een dag thuis. Yvonne
en ik samen met Guusje. In onzekerheid. Op een wijze die we nooit eerder hadden
meegemaakt. Soms zou ik willen dat ik de tijd terug kon draaien. Ik heb geen
hekel aan het Emma Kinderziekenhuis. Guusje is er overleden, maar niemand had
haar leven kunnen redden.
Vandaag heb ik
weinig tijd om aan Guusje te denken. Het is een drukke werkdag. Zelfs in de
auto ben ik steeds in gesprek. Aan het einde van de middag ontvang ik foto’s
per sms. Janneke en Loes zijn met mama bij de opticien. Onze dochters krijgen
beiden een bril. Voor Janneke haar derde. Voor Loes haar eerste.
Yvonne zorgt voor
eten. Daarna plof ik neer op de bank. Het is bijna 9 uur. Ik ben moe. Geen puf
om nog iets te doen. Ik lees mijn e-mail. Op Twitter ben ik stil. Meestal bruis
ik van de energie. Vandaag is de tank leeg.
Doe maar rustig aan dan, luister naar je lichaam! Ik hoop dat je nog wat meer tijd vindt om bij te komen.
BeantwoordenVerwijderenLiefs uit Boxtel,
Dominique
Dag Lowie. Overtuigd dat jezelf wijs en verstandig genoeg bent om in deze zelf te beslissen wil ik toch even mijn oprechte zorg uitspreken.Je hebt een drukke baan,bent veel onderweg met lezingen en dergelijke te geven,veel tijd gaat zitten in het voorbereiden van de diverse bijeenkomsten en lezingen,de tweede druk van KanjerGuusje,je hebt een groot geweldig gezin,een lieve hond,een hoop zorgen en verdriet,en daarbij heb ik het idee dat je jezelf ertoe dwingt om elke dag toch een blog te schrijven....meestal doe je dat graag,omdat het zoals jezelf zegt,het ook jou goed doet,om alles op te schrijven....
BeantwoordenVerwijderenSoms vraag ik me af,let je wel goed op jezelf Lowie? Yvonne en de kinderen hebben je hard nodig,maar ook voor je eigen gezondheid,zou het niet verkeerd zijn om een versnelling langzamer te gaan? Prioriteiten te stellen,omdat het ten koste van jezelf en je gezin gaat? Als ik zie hoe diep je in de nacht een blog schrijft,en dan lees hoe laat (lees vroeg!!) je in de ochtend alweer bezig bent,(en op de (drukke) weg zit)vraag ik mij af; hoelang denk je dit vol te houden Lowie?
Vat dit asjeblieft niet op als bemoeienis,want zo bedoel ik het absoluut niet,maar ik maak me toch oprecht zorgen....ook al kennen we jullie niet persoonlijk,het voelt wel zo.....
Ik wens je (nog meer)wijsheid....dag lief kanjergezin!
Beste Lowie, dankjewel voor je blog vandaag. het helpt om niet bij de pakken neer te zitten en lekker actief te blijven. Ik wens jullie heel veel sterkte in deze tijd waarin alle gebeurtenissen zich voor je geestesoog lijken te herhalen. En fijn dat je aan zoveel goede zorg en zo'n goede tijd met Guusje in het ziekenhuis kunt terugdenken, Margreet
BeantwoordenVerwijderenHet eerste wat ik dacht, toen ik jouw blog las: Loes krijgt een bril en Guusje maakt die verandering niet mee...
BeantwoordenVerwijderenIk hoop dat jij in het weekend een beetje kunt opladen, Lowie. Take care.
Even lekker bijtanken op "geploft" op de bank. Stilte op Twitter Het is allemaal je goedrecht Gewoon lekker aan toe geven en laten gaan zou ik zeggen (maar ik ben zelf ook zo'n doener >>> druk bezig zijn Lekker in de weer)
BeantwoordenVerwijderenFijn en rustig weekend gewenst
groetjes Marika
Wij kunnen wel even wachten. Wat dacht je van een blogvakantie....?
BeantwoordenVerwijderensoms heeft een mens het ook nodig om even bij te tanken. Jullie leven gaat in een sneltreinvaart door, dus dit verbaasd me niets.
BeantwoordenVerwijderenIk wens jullie dan ook een rustig en gezellig weekeinde toe met een gezellig eten in Boyl.
groeten,
jacqueline
Lieve Lowie (en de rest van het kanjergezin),
BeantwoordenVerwijderenAls de dagen moeilijk aanvoelen
gevuld met drukte en pijn
neem dan even rust of pauze
dat maakt niet uit, je hebt het recht
wij zullen er gewoon zijn.
Fijn weekend en rust maar lekker uit.
Liefs,
S