Dinsdag 1 mei 2012
Het is lunchtijd. Broodjes eten met
collega’s. Daarna een bijeenkomst. Ik luister geboeid naar de presentatie.
Tussendoor kijk ik op mijn telefoon. Ik zie een verontrustend bericht. Bibi is
overleden. Ik schrik. Haar broer overleed twee jaar geleden aan kanker. Twee
kinderen in hetzelfde gezin. Beiden een neuroblastoom. Een vorm van
kinderkanker.
Onverstoord doorwerken is
lastig. De ziekte kanker is destructief. Dat zoiets wreeds kinderen overkomt.
Het blijft onvoorstelbaar. Dan ook nog twee keer in hetzelfde gezin. Er zijn geen woorden voor.
Na het avondeten maak ik
met Yvonne en Anton een boswandeling. We praten over onze kinderen en over het
boek. De afgelopen tijd is hard gewerkt om de tweede druk van KanjerGuusje
zaterdag te kunnen presenteren aan het publiek. Hoop dat het gaat lukken. Kom
voor een gesigneerd exemplaar naar Festival Loyaal. Kijk ook eens op de website van dit festival. De opbrengst komt ten goede aan KanjerGuusje en aan
Verstandelijk Gehandicapten Midden-Brabant.
Gelezen: In je hart wonen mensen die daar helemaal thuis zijn. En die daar blijven. Ook als ze er niet meer zijn.
BeantwoordenVerwijderenStertke!!
Diana
Daar word je stil van ,vreselijk.
BeantwoordenVerwijderenAls je kind ziek wordt, welke ziekte dan ook, voel je je machteloos.
BeantwoordenVerwijderenNu ben ik woordloos
Lowie, wat vreselijk en wat kwetsbaar! Ongelooflijk hoe het gezin er altijd de moed heeft weten in te houden met opnieuw zoeken naar nieuwe behandelingen. En dat het niet heeft geholpen.
BeantwoordenVerwijderenLief kanjergezin,
BeantwoordenVerwijderenHet blijft onwerkelijk dat kanker kinderen overkomt. Daar zijn zoals je zelf zegt geen woorden voor. Zwijgen en meeleven is soms het enige wat je kan doen. Zwijgen over een ziek of een overleden kind is alleen vaak niet wat ouders willen. Ze zijn hun kind verloren. Een kind dat ze hun hele leven zullen meedragen. De ouders van Bibi twee kinderen. Haar broertje en Bibi. Onwerkelijk en niet te bevatten.
Het festival waar je bij bent is een heel goed initiatief. Geld voor kinderen met kanker. Geld voor hulpmiddelen. Geld voor nog betere begeleiding. Samen met een andere stichting op het festival. Geweldig. Maar ik realiseer mij ook heel goed, dat het erg moeilijk voor jullie moet zijn. Dat het dubbel kan voelen voor jullie allemaal.
Een fijne dag. Met Guusje in het hoofd, in het hart en in de handen.
Ik denk aan jullie.
Liefs uit W
S
Hoi Lowie,
BeantwoordenVerwijderenSchrok net zo van Bibi d'r snelle overlijden als jij. Wat een donkere dag...
Weer een bevestiging dat jullie werkzaamheden voor Stichting KanjerGuusje van ongekend belang zijn!
Ga zo door!!!
Claudia
Verschrikkelijk is het kinderen en kanker en als je dan hoort dat het in een gezin dubbel gebeurt en redelijk snel ook na elkaar hoe kom je dit te boven, laat staan van 1 kind in een gezin.
BeantwoordenVerwijderenLiefs Anouk
Hoe is het mogelijk dat je het gevoel hebt een familie erbij te hebben gekregen? Hoe is het mogelijk dat je mensen die je niet kent in je hart sluit? Hoe is het mogelijk dat het net is alsof je er midden in zit,alsof je het ook meebeleeft,alsof het jezelf aangaat? Hoe is het mogelijk dat je de pijn zelf ook voelt in je hart na het lezen van het blog van de dag? Ligt het aan hetgeen Guusje overkomen is? Ik denk het niet,immers het gebeurt dagelijks dat er kinderen overlijden aan kanker,en nog nooit was ik betrokken......Het ligt aan de manier waarop jij,Lowie,ons deelgenoot maakt van jullie leven.....Je schrijft op een manier....een heel bijzonder talent,de lezer(es) word geraakt door hetgeen je schrijft,maar vooral door de manier hoe je het schrijft....Jullie zijn zo'n bijzondere mensen..het is niet moeilijk om van jullie te houden.....
BeantwoordenVerwijderen