Zaterdag 10 december 2011

Vroeg wakker. Mijn eerste gedachte zoals altijd: onze dochter is dood. Daarna op Twitter kijken. Ik heb al vroeg een afspraak bij de kapper. Ik word al jaren geknipt door dezelfde kapster. Altijd veel lachen. Nu door de situatie wat minder. Mijn kapster is een van de mensen die gewoon kan praten over de dood. Het valt me op dat niet iedereen dat kan. Veel mensen vinden het moeilijk. Ik vond dat vroeger ook. Toch is de dood niet eng. Ze hoort bij het leven en zeker bij het mijne.

Thuis laden we de auto met spullen. Even later arriveer ik bij de milieustraat. Toner, papier, plastic, stepjes en kussens. Deze kussens hebben we gebruikt toen we Guusje op 30 oktober mee naar huis namen. Ze lag op de achterbank van de auto. Als ik de kussens achter uit de auto haal, roept een van de opzichters: ‘Zo jij bent ook uitgeslapen!’ Ik zeg niks. Hij moest eens weten. Uitgeslapen? Ingeslapen, voor altijd.

Vervolgens naar scouting. Onze zoon Anton wordt ge├»nstalleerd tot scout. Een officieel moment. Als ik hem een hand wil geven om te feliciteren, weigert hij. Ik dring aan. Hij weigert weer. Yvonne zegt: ‘Je moet wel je linkerhand geven.’ Dat is waar ook. Bij scouting schudden mensen elkaar de linkerhand. Die zit dichter bij je hart.

Nu de kussens weg zijn, is het ook tijd om de koffers terug te brengen. Deze hadden we geleend voor de wensreis van Guusje. De koffers staan nog altijd ongebruikt boven en ze staan behoorlijk in de weg. Het is er gewoon niet van gekomen om ze terug te brengen.

Hoe gaan we dit jaar kerstmis vieren? We hebben geen idee. Yvonne en ik willen thuis blijven met onze kinderen. We weten dat het nooit een kerst kan worden zoals voorheen. Gewoonlijk pakten we flink uit.
Een grote boom. Kleurig en vol met ballen en kransjes.
Een kerstdorp. Compleet met sneeuw.
Overal in huis kerstversiering.
Stemmige kerstmuziek.
We waren lang bezig met versieren. Deden we graag voor het grote feest van kerst. Alleen wordt het dit jaar geen groot feest. Dat kan niet. We vieren kerst, maar niet groots. Dat kan niet. Als het feest niet groot is, dan kun je het gewoon niet opbrengen om vooraf flink uit te pakken. Wij in elk geval niet.

Aan het begin van de middag gaan we op pad. De hele grote bonte feestboom gaat het dit jaar niet worden. Misschien wel nooit meer. Dit jaar twee kleine boompjes. Wel kerst, maar dan anders.

Afgelopen woensdag is Wilco begonnen met het drukken van het boek over Guusje. Deze week komen de eerste exemplaren van de band. Donderdag boekpresentatie in het Emma Kinderziekenhuis voor pers en genodigden. Yvonne raadt me aan nieuwe kleding te kopen. Ik vind een nieuw overhemd en trui voldoende. In Guusje’s favoriete kleur. Terwijl we de kledingwinkel binnenlopen, gaat mijn telefoon. Het is Jan-Willem Koppers.

Jan-Willem is voorzitter van Stichting KanjerGuusje. Hij helpt enorm bij het op de markt brengen van het boek over Guusje. Jan-Willem heeft een paar uur geleden een tweet geplaatst. Een oproep om op Twitter te melden bij welke Bruna winkel mensen graag het boek zouden willen kopen. Er reageren heel veel mensen. Bruna Nederland begint zelf te reageren. Dat is een goed teken. Het zou natuurlijk geweldig zijn, als het boek over Guusje straks te koop is in alle Bruna winkels in Nederland.

Ik koop een overhemd en een trui in Guusje’s favoriete kleur: paars! Daarna hout halen, want vanavond willen we gezellig bij de open haard zitten.

Na het avondeten ga ik de hond uitlaten. Terwijl ik buiten loop, passeer ik de Bruna winkel. Eigenaar Frank heeft me de kans gegeven om vrijdag hier het boek te presenteren. Hij wilde het boek graag gaan verkopen. Nu worden ook andere Bruna’s ge├»nteresseerd. Zou het boek echt een succes gaan worden?

Thuis de laatste film van Harry Potter. De muziek neemt me soms mee vijf weken terug. De dag van de crematieplechtigheid. Alle muziek was gekozen voor Guusje. Hedwig’s Theme vanwege haar liefde voor de verhalen van Harry Potter. In de film kan Harry de anderen alleen bevrijden door te sterven. Een wrange vergelijking met Guusje. Ook haar bevrijding van de ziekte was enkel mogelijk door te sterven. De hele avond Harry Potter. De hele avond denken aan Guusje. Dat is mijn leven. Denken aan ons kleine blonde meisje. Ze is dood en ik mis haar.