Even later lopen
Yvonne en ik door de bossen. Samen met de hond. Het is druk. Prachtig weer.
Vandaag begint de lente. Het is komende week een jaar geleden is dat Yvonne met
Guusje naar de huisarts ging. Ons kleine blonde meisje werd dezelfde dag nog
opgenomen in het TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg. Ik zie Guusjes gezicht voor
me. Ik gaf haar zomaar een knuffelhond cadeau. Deed ik anders nooit. Ik had zo
met haar te doen. Ze was blij. Een knuffel alleen voor haar.
Om 12 uur sta ik
bij de bushalte vlakbij de Efteling. Juul Habraken stapt de bus uit. Samen met
haar vader. Ze komen uit Maasbracht. Juul zal haar lied ‘Stand Up’ gaan zingen
bij de uitvoering van Jobje begin juni. Vanmiddag gaat Juul kennismaken en
zingen bij de doorloop van het stuk.
Juul is nog nooit
bij ons thuis geweest. Ze vindt het bijzonder om Guusjes tafel te zien in onze
huiskamer. Hierop staat de urn. We spreken over Guusjes karakter en de spullen
die voor haar belangrijk waren, zoals de toverstok van Harry Potter en haar
knuffels.
Yvonne en ik
vinden het fijn dat Juul bij ons komt lunchen. Ze heeft een prachtig lied voor
onze dochter gemaakt. ’s Middags bij de doorloop treedt Juul op aan het einde
van de voorstelling. Ineens heb ik het moeilijk. De kinderen dansen op de
muziek. Ik zie Guusje meedoen in gedachten.
Na het avondeten
een klein rondje bossen. Er is niemand. Alleen met de hond. Hier loop ik dan.
Vader van zes kinderen. Een jaar geleden waren ze alle zes nog thuis en dacht
ik alleen maar aan de toekomst. Toen wist ik niet dat de meest vreselijke
maanden uit mijn leven voor me lagen.
Toch kijk ik terug
op een jaar vol warmte. Veel steun via e-mail, Facebook en Twitter. Enkele
maanden terug besloot ik om de reacties op het blog uit te schakelen. Ik had
last van zogenaamde trollen. Mensen die erop uit zijn om woede, irritatie of
verdriet bij anderen uit te lokken. Het leek wel een kippenhok op mijn blog.
Jammer dat ik die maatregel moest nemen. Ik deel mijn leven. Met en zonder
Guusje. Ik wil lezers graag weer de kans geven om hun reacties te delen. Daarom
zet ik de mogelijkheid om te reageren vanaf vandaag weer aan. Reacties worden
door mij eerst gelezen. Daarna pas gepubliceerd.
Lieve Lowie en de rest van de kanjerfamilie,
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat je hebt besloten om toch weer de reacties aan te zetten. Het voelt alsof ik er nu nog dichterbij sta, omdat ik direct op je blog kan reageren. Per e-mail doe ik het ook graag.
Maandenlang heb ik de blog gelezen en elke keer kwam ik een stukje meer te weten over jullie gezin en hoe het ging met Guusje. Een ontzettend dapper en lief meisje. Die voor haar leeftijd te veel moest meemaken en te veel moest doorstaan. Ik had en heb veel respect voor haar en voor jullie.
Elke dag schreef ik een stukje vanuit mijn hart en elk stuk gemeend. Op een gegeven moment kocht ik het boek. Een prachtig en liefdevol eerbetoon en heel eerlijk en indringend geschreven. Dat boek heeft me erg geholpen. Net zoals je teksten op je blog dat doen. Vaste prik van de dag. Je blog.
Elke dag las ik jullie strijd. Verdriet kwam boven. Woede kwam boven. Omdat het zo'n oneerlijke strijd is en er nog zoveel mensen aan overlijden. Omdat er nog zoveel mensen ziek worden. Jullie Guusje was zo sterk. Jullie als gezin zo warm. Veel bewondering.
Ik brandde kaarsjes. Ik dacht veel aan jullie. Ik doe het nog steeds. Een site kwam er opeens. Een goed doel. Een goed doel dat ook andere goede doelen steunt. Veel respect ervoor. Iedereen verdient een morgen. Zoals je zelf vaak zegt was en is Guusjes dood zinloos. Maar het is zo belangrijk dat anderen nog wel de kans krijgen om te leven. Op een fijne manier. Dat tijdens het ziekteproces er veel voor hen wordt gedaan. Zo geweldig goed dat het goede doel er nu is.
Ik weet zeker dat Guusje trots op jullie is. Dat zijn veel mensen. Ik ben ook trots. Knap hoe jullie ermee omgaan. Verdriet mag. Boosheid mag. Het is allemaal heel logisch. Zo goed dat jullie proberen er open over te praten. Jullie helpen erg veel mensen. Met blog en boek. Dat is veel waard.
Ik blijf jullie volgen. Hopelijk blog je, nog heel, heel lang. Veel mensen hebben er baat bij.
Veel liefs uit de provincie Groningen,
S.
Wat fijn dat de mogelijkheid tot reageren weer terug is. En wat erg dat zelfs trieste feiten als deze reden zijn om te trollen. Je gaat je afvragen waar mensen mee bezig zijn en zou bijna je geloof in de medemens verliezen. Bijna, want er zijn ook heel veel mensen die wel warmte kunnen opbrengen voor de medemens.
BeantwoordenVerwijderenIk lees nog altijd met mixed feelings mee. Nee, ik ben geen moeder, weet niet hoe het is om een kind te hebben/krijgen, laat staan dat ik weet hoe het voelt om te verliezen. Toch weet dit verhaal me diep te raken.
Diane
Lowie wat fijn dat we weer hier een bericht kunnen schrijven. Gelukkig lees je ze nu eerst zelf,voor ze worden geplaatst. Ga zo door met alles ik lees nog elke avond je blog, dit is nu standaard. Zo nu en dan stuur ik je een twitter bericht. En je boek is prachtig maar dat wist je al.
BeantwoordenVerwijderenIk ben blij met de mogelijkheid tot reageren. Heb dit in het verleden nooit gedaan maar wel dikwijls gedacht het te gaan doen. Vind het knap zoals jullie door kunnen gaan. Er zullen vast en zeker heel veel moeilijke momenten zijn maar ik denk dat je door het schrijven ook een manier gevonden hebt om er mee om te kunnen gaan. Ga er vooral mee door, ik blijf wel lezen.
BeantwoordenVerwijderenFijn Lowie, dat we weer kunnen reageren!
BeantwoordenVerwijderenLieve Lowie.
BeantwoordenVerwijderenWeer een mooie blog.
Waar haal je de kracht en energie toch vandaan je mag trots zijn op jezelf.
Wat mooi dat Juul komt zingen bij jullie en wat gezellig dat ze is komen lunchen.
Het zal vast een hele mooie voorstelling worden begin juni daar twijfel ik niet aan.
Nogmaals je bent een topper
hoi lowie
BeantwoordenVerwijderenfijn om op deze manier weer naar je te kunnen reageren lees nog elke dag je blog en ook je boek heb ik met tranen gelezen..
RESPECT dat is het wat ik heb voor jou en jullie mooie gezin..
het gezin waarin het gemis van jullie KANJER GUUSJE.steeds groter wordt..
in gedachte veel bij jullie.
groet erika
Fijn dat we weer kunnen reageren. Onvoorstelbaar dat er mensen zijn die misbruik maken via blogs van anderen.
BeantwoordenVerwijderenIk denk dat jullie de komende maandan vaak zullen denken aan hoe het op die dagen een jaar geleden was....het jaar 2011 opnieuw beleven....
Ik hoop dat ondanks het verdriet en de vele nare herinneringen er ook heel veel mooie momenten en liefdevolle herinneringen van jullie Kanjer voorbij zullen komen!
Liefs,
Wilma
Lowie, wij hebben al verschillende malen contact gehad via de mail, fijn dat het nu (weer, begrijp ik) mogelijk is een reactie direct onder het blog te plaatsen.
BeantwoordenVerwijderenOok voor mij is jouw blog lezen vaste prik.
Je schrijft over een jaar geleden, over wat je toen nog niet wist. Je schrijft zeer invoelbaar.
Op afstand leef ik mee met jou, met jullie gezin. Via jouw blog wordt jullie kracht verspreid.
Hoi Lowie,
BeantwoordenVerwijderenHeb heel veel bewondering voor jou , jullie als gezin hoe jullie omgaan met het verlies van jullie Kanjer "Guusje"
Ik heb afgelopen weekend het boek gelezen.
Indrukwekkend , verdrietig maar o wat mooi geschreven.
Heb het in 1x uit gelezen.
Ben zelf moeder van 3 heerlijke kinderen.
Na het lezen van het boek besef ik dat we enorm moeten genieten met en van elkaar. Het kan zo ineens afgelopen zijn.........
Ik blijf je blog volgen natuurlijk....
Heel veel sterkte de komende dagen!!!
Miranda mama van 3 kids
Hoi Lowie,
BeantwoordenVerwijderenFijn dat de mogelijkheid tot reageren er weer is. Goed van je dat je zelf eerst de berichten leest voordat ze geplaatst worden. De mensen die om aandacht vragen kunnen dat dan mooi ergens anders doen.
Ik volg dit blog nog steeds elke dag, het is nog steeds het eerste wat ik doe als ik de computer aanzet: dit blog lezen.
Een jaar geleden dat Guusje werd opgenomen.. bijna een jaar geleden toen jullie het vreselijke nieuws hoorden dat zij kanker had..
Ik vind je blog nog steeds bijzonder om te lezen, en ook fijn dat je nog steeds de verhalen met ons leest.
Fijne lezing vanavond in Veghel. Hopelijk kom je ook eens naar Maastricht :-)
Veel groetjes
Mariska
Lieve Lowie..Yvonne en de kinderen
BeantwoordenVerwijderenOok ik vind het net zoals er al meer hebben laten weten hierboven..fijn en mooi dat we weer kunnen reageren.
goed..dat je ze eerst zelf allemaal eerst leest..en dan pas geplaatst worden....Jammer dat het op deze manier moet helaas!!
Volg nog steeds elke dag je bloq..direkt als ik op sta..eerst de site Kanjer Guusje lezen...reactie's achter gelaten op FB..en Twitter..maar is toch anders dan zo te reageren.
Heb nog steeds ontzettend veel RESPECT voor Jullie alle 8 *..En zijn allemaal geweldige KANJERS
Liefs en een dikke knuffel voor Jullie Allemaal van Dineke
Met veel respect volg ik nog altijd het blog. Wat mooi dat er zo veel voor de stichting Kanjer Guusje wordt gedaan. En fijn dat je als lezer weer kan reageren op het blog. Jullie blonde meisje blijft altijd bij jullie.
BeantwoordenVerwijderenHet lijkt nog als de dag van gisteren dat ik op het blog terecht kwam en mee mocht liften in jullie emotionele achtbaan. Dank je wel voor dit kijkje in jullie bijzondere gezin met liefde op de eerste plaats. Heel veel sterkte de komende dagen. Pas 1 jaar geleden dat de wereld opeens stilstond en het leven op zijn kop.
Wat leuk dat wij weer kunnen reageren,ik volg je elke dag.
BeantwoordenVerwijderenplukdedag/carpediem.
liefs Aaltje
Fijn dat we weer kunnen reageren.
BeantwoordenVerwijderenNog altijd volg ik dagelijks je blog en leef ik intens mee met je familie. Guusje zit in mijn hart, jullie ook.
Net als alle anderen vind ik het fijn om te kunnen reageren. Ik vond het heel bijzonder om je te ontmoeten in Nieuw-Vennep. Het weblog van jullie(van Guusje en van jou) lees ik 's morgens als eerste als de computer aangaat. Ik heb ongelofelijke bewondering voor jullie allemaal hoe jullie als gezin de draad weer proberen op te pakken, met Guusje in jullie hart.
BeantwoordenVerwijderenGuusje zou héél erg trots zijn op haar kanjer familie. Ik wens jullie heel veel sterkte toe, nu in deze maand alle nare herinneringen van vorig jaar weer boven zullen komen.
Guusje heeft een bijzondere plek in het hart van velen en dat heeft ze absoluut verdiend.
Ik hoop dat je nog heel lang doorgaat met bloggen.
Een hartelijke groet vanuit Hoofddorp,
Annelies
Een meisje van 10... Zo onwetend van het leed in de wereld... al wel wijs zijn ze... meisjes van 10.. ze maken zich druk om vriendschappen... uiterlijk begint belangrijk te worden... Ze zijn al zo groot en zelfstandig maar ook nog ozo kind... meisjes van 10 hebben veel spullen... honderden tekeningen en briefjes... vele dingen worden bewaard... vele dingen ook niet... ik denk aan Guusje... wat zal zij veel nagelaten hebben... haar eigenste leventje... het leven was zo van haar... beginnend groot worden... met vallen en opstaan... ze krijgen wat meer vrijheid... mogen soms al heen om een boodschap... alles in het leven van een kind van 10 is groots... ze gaan ontdekken... worden soms al verliefd... ik denk aan Guusje elke dag... door mijn eigen dochter van 10 voelt ze verbonden... verbonden voel ik me ook door je indrukwekkende blog... zomaar een meisje van 10 een van de zovelen... wat kan er in een jaar veel veranderen... altijd ver van mijn bed... door Guusje ga je beseffen dat gewoon bijzonder is en dat je echt moet genieten... Wat een dreunen klappen verschrikkelijk ellende hebben jullie meegemaakt... voor een meisje van 10 veel te zwaar... zelfs voor een oude oma is de ziekte kanker zwaar maar dat kun je beter plaatsen... ik denk vaak aan wat Guusje heeft moeten dragen... onmenselijk dragen... zo dapper...10 en dood... onvoorstelbaar.. Soms kun je dingen niet begrijpen... dit is er 1 van... elke dag van gemis lijkt me zoooo zwaar... alles draait door en door en door... en zij blijft altijd 10... en jullie blijven altijd je kind missen... mijn medeleven is groot...
BeantwoordenVerwijderenFijn dat jullie de warmte ervaren van het sociale netwerk... ik blijf jullie sterkte wensen met alle dagen van gemis van het mooie blinde meisje Guusje...
Goedemorgen Lowie,
BeantwoordenVerwijderenik hoop dat je geen mailtjes meer zult ontvangen van de "trollen" want daar dient dit blog ook helemaal niet voor. Ik vind het nog steeds knap van je dat je elke dag een stukje plaats op dit blog. Het is een onderdeel van mijn dag geworden, even lezen hoe het bij de familie van Gorp is, want je zult het allemaal maar mee maken, je kind verliezen.
Het is de ergste nachtmerrie van elke ouder, zelf had ik (gelukkig) geen benul dat er zoveel kinderen zijn die deze vreselijke ziekte hebben cq. hadden.
Door jou & je familie hebben wij inzicht gekregen wat een mens & kind allemaal meemaakt in zo'n vreselijke periode. Daardoor heb ik nog meer respect voor jullie gekregen.
Zo dapper en ondanks alles lees ik altijd heel veel positiviteit in jouw verhaal, knap. Maar ja, je zult wel door moeten gaan, voor je gezin, maar ook voor jezelf.
Ik kijk uit naar vanavond en ben zeer benieuwd naar je verhaal, eindelijk ga ik je dan in "levende" lijve zien :-)
Fijne dag
Dag Lowie, Yvonne en kinderen.
BeantwoordenVerwijderenFijn dat er meteen weer een reactie kan worden geplaatst. Soms voel je gewoon die behoefte, en ook al kan het wel via twitter of de mail, dan blijft het er vaak bij.
Je wilt het meteen kwijt, als iets je raakt of aan het denken zet. Door je blog en boek ben ik me er veel meer van bewust geworden, hoe belangrijk de omgeving kan zijn bij verlies van een dierbare. Maar niet alleen na het verlies, ook er voor. Zo ben ik vorige week bij iemand geweest die niet meer beter wordt. Vroeger had ik het bij een kaartje met "sterkte" gelaten. Nu ben ik er op bezoek geweest. Dat voelt dus goed. Ook is het dan veel gemakkelijker om even een belletje te doen en betrokken te blijven. Tot zover mijn reactie, ik wens jullie veel liefde toe.
Beste allemaal,
BeantwoordenVerwijderenNet als zovelen kan ik jullie niet loslaten; iedere dag lees ik over jullie leven zonder guusje. Waarom? Jullie hebben een wereld laten zien die ver van mijn bed staat. Daarnaast heb ik alle bewondering voor jullie hoe jullie in het leven staan.
Ik heb het boek over jullie dochter. Ik heb het boek nu al vanaf kerst en nog steeds niet uit. Ik vind het ook best moeilijk om te lezen. Er gebeurt zo veel wat guusje heeft mee moeten maken, zo jong en toch zo ontzettend sterk. Of misschien wil ik wel niet te snel bij het einde komen...
Altijd als ik het liedje Skinny Love van Birdy hoor,gaan mijn gedachte naar jullie kleine blonde meisje. Dat heldere sterretje, daar aan de hemel....
Wat fijn dat reageren weer mogelijk is!
BeantwoordenVerwijderenAfgelopen weekend kwam ik bij vrienden thuis waar de kinderen naar een Harry Potter film keken. Ik moest meteen aan Guusje denken. Ik merk dat Guusje vaak in mijn gedachten is. Bijzonder hoe je kunt meeleven met mensen die je niet kent. Maar eigenlijk ook weer wel...
Het prachtige boek heb ik al aan 3 mensen cadeau gegeven. Iedereen zou dit bijzondere meisje en haar lieve familie moeten kennen.
Veel liefs uit Groningen
Fijn dat de mogelijkheid tot reageren weer bestaat.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt een geweldige actie op touw kunnen zetten door iets wat er in jullie leven helemaal niet had mogen gebeuren, wat in niemands leven zou mogen gebeuren. Guusjes dood is inderdaad zinloos maar wat hebben jullie je ingezet (en nog) om andere mensen die hetzelfde mee moeten maken te heplpen.
Ik heb hier grote bewondering voor. Wij zwaaien nog iedere avond naar Guusje. Onze oudste dochter (4) heeft het idee opgevat dat Guusje naast haar opa staat te stralen als een sterretje dus zwaaien we iedere avond.
We wensen jullie heel veel sterkte voor de tijd die komen gaat en denken aan jullie.
Met vriendelijke groet, Jolanda Eindhoven
hallo Lowie,
BeantwoordenVerwijderenBlij te lezen dat we weer kunnen reageren en hopen erop dat die trollen verbannen blijven. Jammer dat dat soms zo moet
ik ben een trouwe bloglezer, onze jongste zoon (net 7 jaar)ook. Hij wil graag vaak Guusjes foto's zien. De muziek horen en horen wat je schrijft. Begin feb was mn man jarig en onze zoon wilde maar 1 kado geven het boek van KanjerGuusje (mn man is ook trouw bloglezer) dus dat was een schot in de roos.
Ik vind het erg knap hoe je het e.e.a. in en uit je leven omschrijft Erg mooi verwoord. Veel sterkte voor nu en komende tijden, voor nu en altijd zeg maar.... We blijven trouw lezen denk ik zomaar.
groetjes Marika Koeman
Fijn dat reageren weer kan.
BeantwoordenVerwijderenWat een mooie en wrme familie zijn jullie.
Met veel respect volg ik jullie blog ook nog steeds.
Een hele tijd geleden alweer bestelde ik het boek ook dat blijft mooi maar ingrijpend.
Liefs Anouk
Hallo Lowie Yvonne en kinderen
BeantwoordenVerwijderenFijn dat je ons weer de mogelijkheid hebt gegeven om direct te reageren
Liefs
Anneke
Beste Lowie, Yvonne en kinderen,
BeantwoordenVerwijderenElke dag opnieuw lees ik jullie blog. Het is voor mij een moment van bezinning, een moment dat ervoor zorgt dat ik, vaak na een hectische dag, weer even met beide benen op de grond sta. Vooral in de blog van vandaag herken ik zoveel. Alleen rouw ik om het verlies van een vader.
En ik kan me alleen maar aansluiten bij de opmerking van Mariska: ik hoop je nog ooit eens te mogen ontmoeten tijdens een lezing in Maastricht.
Liefs van Peggy
Hallo Lowie,
BeantwoordenVerwijderenIk kan wel een heel verhaal gaan typen, ik kan wel van alles gaan zeggen. maar eigenlijk heb ik gewoon geen woorden voor jouw blog. Hij is prachtig! Zo intens, warm en mooi geschreven...
Al maanden is het eerste wat ik doe als ik de computer opstart jouw blog openen en bij lezen.
Ik hoop dat je nog lang blijft schrijven, over Guusje. jouw, nee eigenlijk: jullie kanjerguusje. Lowie, ik weet zeker dat ze ergens nog bij jullie is, in jullie harten maar ik weet zeker dat ze jullie volgt, ongelofelijk trots is op jullie en op wat jullie doen allemaal. Blijf zo door gaan, voor guusje, kanjerguusje!
Liefs vanuit het land van Maas en Waal!
Lieve Lowie
BeantwoordenVerwijderenWat goed dat je deze stap durft te nemen!
Ik volg jou en je gezin nog iedere dag,en jullie doen het zo goed!
Veel liefs X Mirjam van den ent
Hoi Lowie,
BeantwoordenVerwijderenFijn dat er weer gereageerd kan worden op je blog.
Dat doe je toch eerder dan een mailtje sturen, ik weet eigenlijk niet waarom.......maar zo gaat het wel.
Elke dag lees ik je blog,ik heb wel eens gedacht ik stop met lezen, maar op de één of andere manier wordt ik er toch weer naar toe getrokken, en sta er steeds weer versteld van hoe mooi je jullie leven verwoord.
Ook hoe je over Yvonne en jullie kinderen schrijft, petje af.
De blogs waarin je schrijft hoe met name Anton en Loes, Guusje zo heel erg missen raken me diep. Ik hoop dat ze met hulp van experts op een dag ook met dit grote verdriet goed om kunnen gaan.
Lieve groeten Tineke
fijn dat er weer gereageert kant worden.
BeantwoordenVerwijderenleef nog steeds elke dag mee met jullie.
begon vorig jaar begin augustus met mee lezen en nog steeds kom ik hier regelmatig.
afgelopen donderdag is een goede vriendin overleden aan kanker van mijn schoonouders.kende haar ook.zo een lieve vrouw en nu is ze er niet meer. ik mis haar...
Dag Lowie,
BeantwoordenVerwijderenJe boek is prachtig. Guusje heeft geweldige ouders, broers en zussen, die ook na haar dood heel goed voor haar zorgen.
Ik lees je boek ook graag, omdat er herkenbare dingen in zitten. Mijn oudste (ook 10) wordt al sinds hij heel klein is maar van 1 ding rustig: voorlezen. Ik herken het gevoel een machine te zijn. Er is 1 belangrijk verschil: mijn kind blijft leven. Hij heeft het moeilijk, niks gaat vanzelf, maar voorlezen biedt troost. Ik steel dus de titels uit je boek, om ze hier voor te lezen. Guusje had wel smaak!
lieve lowie en yvonne,
BeantwoordenVerwijderenhet eerste wat me opviel toen ik klaar was met het lezen van je blog was dat de reacties weer aan stonden! wat fijn!
ik ben niet de enige die het zegt, dus het is echt gemist.
ik wil even kwijt dat ik ontzettend veel respect heb voor jullie, ook nu weer. het blog van gister vind ik ook prachtig geschreven, werd emotioneel bij het stukje over de lunchroom. mijn vriendin/ 2e moeder is 3 jaar geleden overleden aan kanker, dat lied (de weg) heeft me geholpen mijn emoties een plek te geven. op bepaalde dagen en momenten, waaraan een herinnering vastgeplakt zit, zoals een verjaardag, of feestje, of bijvoorbeeld een plek in een winkelcentrum, kan zo'n lied ineens heel erg veel losmaken.
ik denk veel aan jullie, aan het hele gezin.,het voelt alsof jullie familie zijn. waarom kan ik niet uitleggen.
wanneer de zo'n ten onder gaat, en alle sterren zichtbaar worden, kies ik de mooiste ster, de mooiste, dat is Guusje. #KanjerGuusje
De kracht van Twitter, maar zeer zeker toch ook de kracht van jouw blog.
BeantwoordenVerwijderenDie conclusie trek ik na het lezen van 20 reacties. Het is beslist niet alleen het lezen over het verlies van een Guusje, een 10-jarig meisje. Nee, het is jouw manier van verwoorden, je uitleg die zovelen aan het blog en de mensen erachter weet te binden.
Ook de manier waarop jullie ermee omgaan. Ik lees alleen maar respect en waardering ervoor.
Neem een andere blogschrijver met een ander sterfgeval. Die zal beslist ook zijn lezerspubliek treffen, maar niet zo massaal als 'ons" KanjerGuusje uit Kaatsheuvel.
Uiteraard is en blijft het jullie Guusje, maar juist door je openheid en je schrijfstijl weet je een verbondenheid te bewerkstelligen die zijn weerga niet kent.
En het is juist ook die verbondenheid die jullie de komende tijd mede de kracht zal weten te geven het eerste jaar als het ware te herbeleven.
Ook ik lees dagelijks je blog en hou je agenda in de gaten.
Maar mijn gedachten gaan ook dagelijks een paar kilometer de lucht in.
En tot op heden zie ik daar steevast een knipogend sterretje.
Een sterretje dat daarmee wil zeggen dat haar familie hier beneden hartstikke goed bezig is.
Blij dat de reacties weer openstaan, fijn om te kunnen reageren. Denk vaak aan Guusje, als ik Guus Meeuwis hoor of zie in Ik Hou Van Holland of als ik Harry Potter lees en kijk. Natuurlijk iedere dag het blog lezen, ben blij dat ik door aanschaf boek en single Stand Up de stichting heb kunnen helpen. Wellicht in de toekomst meer.
BeantwoordenVerwijderenLieve Lowie en Familie,
BeantwoordenVerwijderenWat fijn dat de reacties weer open staan. Ik heb het stiekem ook wel een beetje gemist om te kunnen reageren. Ik las iemands verhaal, jullie hele leven lag open en bloot op internet. Alsof je stiekem iemands dagboek aan het lezen bent. Als je stiekem iemands dagboek leest, zet je er ook niet even sterkte in de kantlijn neer. Nu de blog weer open is, voelt het meer als een mailtje naar alle belangstellenden. Een mailtje waar ik op kan en wil antwoorden.
Gaan jullie nog iets doen met het gezin op 31 maart? Ik moet er vaak aan denken, wat ik zou doen als ik in jullie schoenen stond en hoe vreselijk dat soort dagen moeten zijn....
Ik wens jullie veel sterkte sowieso, maar nog een beetje meer voor de 31ste.
Veel Liefs,
Anouk
(anoukt1991)
lieve familie
BeantwoordenVerwijderenwat een respect heb ik voor jullie als gezin.
het boek heb ik meteen in bijna 1 keer uit gelezen en dat terwijl ik eigenlijk nooit lees!
het heeft veel indruk op mij gemaakt.
lees elke dag je blog en heb respect voor jullie hoe jullie met de dood van guusje omgaan!
en wat fijn dat we weer kunnen reageren op wat je elke dag schrijft!
liefs van een moeder die ook een klein blond meisje heeft dat guusje heet.
Wat een ontzettend mooi lied zong juul bij de doorloop. Ik had er even niet op gerekend, maar het kwam live echt binnen zeg maar. Ik moest echt even slikken hoor, miste toch guusje in het groepje. En manon was zo trots op loes, vond dat ze het zo goed deed. Wordt het ook toneel voor loes???
BeantwoordenVerwijderen