En dan nu ineens
dit......!!
Als ik terugdenk
aan het openhartige gesprek dat we met een aantal collega's hadden tijdens het
avondeten, herinner ik me vooral de toewijding, energie en liefde waarmee jij,
Lowie, over jouw gezin sprak.
Die eigenschappen
worden nu behoorlijk op de proef gesteld.
e-mail van Rob, collega Cambreur College – 4 april 2011
Zeven maanden zomertijd
Zeven maanden ziek
Ik heb hoofdpijn.
Voelt als een kater na een feestje. Het was een prachtige avond. Veel aan
Guusje gedacht. Liedjes komen anders binnen dan voorheen. Voorafgaand aan het
concert klonk: it’s getting better all the time. Sprak me altijd aan. Heb niks
meer met dit nummer. Hoort bij een vorig leven. Het leven waarin alles goed kwam.
Ik wil naar
buiten. Samen met Yvonne, Loes en Anton maak ik een boswandeling. Wat ben ik
chagrijnig. Waarom? Geen idee. Of is het dan toch die belastingaangifte die nog
steeds niet is ingevuld?
Weer thuis gaan we
naar Family Fit Healthcenter. Daar wordt vandaag gesport voor twee goede
doelen: KanjerGuusje en Villa Joep. Net als gisteren ben ik onder de indruk van
de mensen die sporten voor een goed doel. De opbrengst is bijna 2400 euro.
Hiervan is de helft voor Stichting KanjerGuusje. Er worden ook nog even 5
boeken verkocht. Dat betekent signeren.
De rest van de dag
ben ik druk. Het lijkt wel of de stroom van e-mails nooit opdroogt. Een goed
teken. Verder werk ik aan een persbericht voor 5 mei. Dan wordt er bij Chalet Fontaine een groots evenement georganiseerd. Ook weer voor Stichting
KanjerGuusje.
Zomertijd betekent
langer licht. Daarom vandaag een tweede boswandeling. Na het avondeten. Yvonne
vertelt dat ook zij veel bezig in met Guusje. We kijken samen terug naar vorig
jaar. Het weekend dat alles nog goed zou komen.
Thuis begin ik
toch maar aan de belastingaangifte. Ik loop vast bij de zorgkosten. Ik ben er
inmiddels achter dan uitvaartkosten niet meer aftrekbaar zijn. Verblijf in het
Ronald McDonald Huis wel. Ik blader in de map met Guusjes papieren. Kom het
verslag tegen dat gemaakt is op vrijdagmiddag 28 oktober. Het gesprek met de
artsen. Ik moet doorbladeren. Dat verslag nu niet gaan zitten lezen. Wat doe ik?
Lezen natuurlijk. Het gesprek herbeleven. Zal ik vanaf 31 maart mijn eigen boek
weer dagelijks gaan herlezen? Elke dag opnieuw beleven? Op Twitter lees ik
berichtjes van mensen die dat gaan doen. Ben ik in elk geval niet de enige.
Onze Guusje
Ze moest eens
weten
Lieve Lowie, wat een vermoeiende zware dag had jij zondag! Ook die horen er bij! Je bent idd niet de enige die dingen herleest en herbeleeft, ik denk dat dat goed is. Wat mooi zeg zoals die mensen sporten voor het goede doel! Dat doet goed. Pas goed op jezelf en laat je verdriet toe....
BeantwoordenVerwijderenLiefs san
Jullie Guusje, ze moest eens weten...... Guusje weet het.... Dat is zeker!
BeantwoordenVerwijderenZe weet van het boek, ze weet van jullie gezin, hoe moedig jullie de draad weer oppakken, ze weet hoe jullie haar missen! Ze weet alles, ook hoe dapper jullie proberen verder te gaan met het grote gemis. Ze weet en ziet alles, alleen op een andere plek en gelukkig zonder pijn. Wees ervan overtuigd dat ze trots is op jullie en jullie vanaf de andere kant steunt!
In gedachten geef ik je/jullie een hele dikke knuffel! Gr Debby
BeantwoordenVerwijderenPoeh, wat een heftige blog dit. De eerste gedachte die bij me op komt is: Lees je blog niet elke dag, doe jezelf niet onnodig nog meer verdriet, maar dit is onzin natuurlijk. Dat verdiet is niks vergeleken bij het verdriet en het gemis van Guusje. En zoals je al een keer schreef: Het is prettig om aan Guusje te denken, dus misschien is het ook soms wel prettig om terug te lezen hoe het vorig jaar is gegaan.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte!
Jullie Guusje is een held. Heb veel aan haar gedacht ook afgelopen week.
BeantwoordenVerwijderenOok wij herbeleven veel zoals ik al eerder aangaf. Wel heel dubbel. Op 31 maart 2011 hoorden wij dat Harold kankervrij was, jullie dat Guusje kanker heeft.. Hoe dubbel. Zo zal 31 maart nooit meer hetzelfde zijn.
Veel kracht en liefde met elkaar! Guusje leeft voort in jullie. En niet alleen in jullie.
Liefs en dikke knuffel,
Jolanda
In gedachten geef ik jullie heel veel Liefde,Licht en Kracht
BeantwoordenVerwijderenom dit samen te dragen en samen zonder guussje verder te gaan
wat is ze trots op jullie ze zal er altijd zijn in jullie gezin
heel veel sterkte
Het boek herlezen vanaf 31 maart is een goed idee. Ga ik ook doen, iedere avond een stukje, zeven maanden lang,
BeantwoordenVerwijderenLieve familie..
BeantwoordenVerwijderenIk heb je boek gekocht! Je blog lees ik al vanaf 31 oktober! Ik heb zo'n diep respect voor jullie. Zoveel waardering! Wat een heftige tijd en wat schrijf jij daar open over!
heel veel kracht en liefde voor jullie..
Guusje zal zo trots zijn op haar papa, mama, broers en zussen..
Liefs Cindy
Guusje moest idd eens weten...hoeveel mensen er nu nog steeds meeleven met haar papa en mama en haar broers en zussen.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Anouk
Lieve Lowie en Yvonne,
BeantwoordenVerwijderenNiets is meer hetzelfde zonder Guusje, alles is nu anders. En ja dan is ook je kijk op alles veranderd. Natuurlijk kijk je nu met andere ogen naar je blog. toen had je nog goede verwachtingen en hoop, nu weet je de afloop en die is niet wat je hoopte en wenste. Maar die hoop is o zo nodig geweest voor Guusje om er voor haar in de laatste levensmaanden te zijn. Nu de jaarcyclus weer klokje rond is, ga je alles weer herbeleven maar nu met de wetenschap dat Guusje er niet meer is.Dat doet zo ontzettend veel pijn.
Het is wel fijn dat zoveel mensen met jullie en stichting Kanjer Guusje begaan zijn.
Dan nog een praktische afsluiting: mocht je het idee hebben dat je belastingaangifte niet op tijd af komt: vraag dan even uitstel aan voor 1 april. Dan heb je even wat meer tijd om alles op orde te krijgen
hartelijke groeten Dorien Goeree
geraakt en geroerd... Guusje weet het!!!
BeantwoordenVerwijderenZo mooi geschreven weer
hier zat ik ook tegen de belasting aangifte te hikken Hier elk jaar doorspitten wat we nou eigenlijk aan zorgkosten mogen aftrekken... Gedoe altijd... Het hoort erbij Net als vele dingen...jammer genoeg...
groetjes Marika
Jullie Guusje,was een trots en een dapper kind,die jullie nu missen. Maar het leven gaat door voor jullie, en Guusje blijft voort bestaan in jullie leven.
BeantwoordenVerwijderenfijne dag en probeer wat te genieten van de warmte van de zon.
liefs Aaltje
denk heel vaak aan jullie ....
BeantwoordenVerwijderenVorige week schreef ik dat ik het boek had gekregen van mijn dochter voor mijn verjaardag. Dit weekend had mijn zoontje van 10 jaar er ook in zitten lezen, terwijl ik even boodschappen was doen. Toen ik terug kwam zat hij te huilen en ik vroeg hem wat er was gebeurd. Zei hij tegen mij, terwijl hij zat te snikken: Mama, waarom moest Guusje dood? Dat is toch niet eerlijk. Ik vind het zo erg voor Guusje en haar familie. Hij had de laatste pagina's zitten lezen. Vanavond zat hij nog even op internet en had de site van kanjerkatting gevonden en zat met het boek te bekijken welke kralen Guusje had gekregen en zat telkens te zuchten: Wat heeft ze toch veel meegemaakt. Hij zei er achteraan: Toch maar goed, he mama, dat ik in december de Lichtjestocht in Eindhoven heb gelopen voor kinderkanker. Misschien dat ze dan andere kindjes, met dat geld wat we toen hebben opgehaald, kunnen helpen. Het moest niet mogen dat er kinderen overlijden aan ziektes, ongelukken of wat dan ook. Zij hebben nog zo'n grote toekomst voor zich. Ik neem mijn petje af voor jullie.
BeantwoordenVerwijderenMama van 2 kinderen
Vandaag zei een vriend die vorig jaar de liefde van zijn leven heeft verloren dat het gemis jaarrond is maar het herleven van de sterfdag het gemis uitvergroot. Het is zijn eerste herbeleven. Ik dacht ook aan jullie.
BeantwoordenVerwijderen