Zaterdag 31 december 2011

Een keiharde knal. Ik ben wakker. Het is oudjaar. Legaal vuurwerk afsteken mag vandaag. Dit klonk niet legaal. Zo hard. De laatste dag van 2011. Meteen weer die gedachte in mijn hoofd: Guusje is dood. Ze zit in mijn voorhoofd. Elk minuut van de dag. Ze gaat niet weg. Waarom zou ze?

Wat is het meest indrukwekkende moment van 2011? Zondagmiddag 30 oktober half 3. Ik zie het dode gezicht van Guusje voor me. Ik heb er zelfs een foto van. Die bekijk ik vaak. Eindelijk rust. Eindelijk bevrijd. Deze foto deel ik niet op mijn blog. Wel het beeld van begin 2011. Guusje kijkt het nieuwe jaar in.

Aan het ontbijt vliegen de tweets me om de oren. Het vuurwerk op Twitter barst los. Vandaag de laatste dag dat er elk uur gestemd kan worden voor de titel Twitteraar van het Jaar. Als ik win in de categorie Blogger, ga ik door met bloggen. Dat heb ik beloofd. Dat ga ik ook doen. Over mijn wereld zonder Guusje.

Vrijdag 30 december 2011

Om 9 uur klinkt de bel van de voordeur. Een man met een formulier. Ik teken voor ontvangst van een huurauto. Maandag begin ik bij mijn nieuwe werkgever Oracle. Ik ga aan de slag als consultant. Onze dochter is twee maanden dood en ik start maandag met een nieuwe baan. Ik kan me voorstellen dat dit vragen oproept. Daarom een korte toelichting.

Aan het begin van dit jaar werkte ik bij Avans Hogeschool. Fijne collega’s en studenten. Een onderwijssysteem dat niet bij mij paste. Daarom op zoek naar een andere baan. Op 10 maart tekende ik een arbeidscontract. Per 1 augustus docent economie aan het Lorentz Casimir Lyceum in Eindhoven. Mijn leven was van mij. Ik deed waar ik zin in had. Niemand legde mij een strobreed in de weg.

KanjerGuusje is het beste boek van 2011

Selexyz organiseert een wedstrijd: wat vind jij het beste boek van 2011? Als jij vindt dat KanjerGuusje het beste boek is, ga dan naar http://www.selexyz.nl/categorie/stem-en-win

Er is een voorgedrukte lijst met titels. Daar staat KanjerGuusje niet tussen. Kies daarom voor ‘Een ander boek’ en vul in: 

KanjerGuusje 'mijn leven is van mij' van Lowie van Gorp 

Je kunt ook nog een mooie recensie schrijven. Dan is de nominatie compleet. Het zou mooi zijn als KanjerGuusje hoge ogen gooit dankzij jouw hulp.

Donderdag 29 december 2011

Weer een vakantiedag. Lisa is vroeg de deur uit. Geld verdienen met oppassen. Alle andere kinderen slapen. Zelfs Loes. Zij heeft gisteravond naar een film mogen kijken. Heerlijk rustig aan het ontbijt.

Later in de ochtend vul ik een enquêteformulier in van DELA. We hebben geluk gehad met Janet, onze uitvaarbegeleidster. Yvonne en ik zijn tevreden over haar werkwijze. Dat goede gevoel neemt niemand ons af. Zelfs niet de hoogte van de rekening.

Woensdag 28 december 2011

Er ligt een enveloppe op mijn bureau. De verantwoording van het persoonsgebonden budget (PGB). Hiermee was het mogelijk zorg in te kopen voor Guusje. Lindy zorgde voor Guusje. Lindy kreeg betaald vanuit het PGB. Door het PGB was het mogelijk dat Yvonne en ik bleven werken. Zonder PGB had een van ons moeten stoppen. Ik zie er tegenop. Binnen ons huishouden neem ik de administratie voor mijn rekening. Met grote tegenzin begin ik. Een uur later ben ik klaar. Sneller dan verwacht.

Dinsdag 27 december 2011

Hoe breng je anderhalve maand na het overlijden van Guusje een boek op de markt? Deze vraag krijg ik vaak. Hiervoor zijn twee oorzaken. Ten eerste stond het verhaal al op papier. Ten tweede kreeg ik hulp. Bijvoorbeeld van Jan-Willem. Hij is voorzitter van Stichting KanjerGuusje.

Tijdens de boekpresentatie in het Emma Kinderziekenhuis AMC nodigde Arie Krijgsman mij uit. Bij zijn bedrijf liggen de boeken opgeslagen. Ik heb me de afgelopen weken alleen maar bezig gehouden met de inhoud en de vorm van het boek. Niet met de logistiek en de financiën. Tijd om mijn blik te verruimen en nader kennis te maken met de gebroeders Krijgsman.

Maandag 26 december 2011

Vandaag familiebezoek. In de ochtend mijn vader en in de middag Yvonne’s ouders. Bij de laatste krijgen alle kinderen een cadeautje. Ook Guusje. Zo hoort het. Wij zijn een gezin met vier dochters en twee zonen.

Tussendoor geef ik Yvonne, Janneke en Lisa een overzicht van reacties van lezers van het boek. Ik heb meer dan tweehonderd e-mails ontvangen. Vooral lovende kritieken. Yvonne, Janneke en Lisa maken een selectie. Deze publiceer ik en vind je hier.

Reacties van lezers

Vijf dagen geleden plaatste ik een oproep: geef je mening over het boek. Stuur je op- en aanmerkingen naar boek@kanjerguusje.nl. Inmiddels heb ik meer dan tweehonderd e-mails gelezen. Ik heb de mooiste citaten verzameld. Yvonne, Janneke en Lisa hebben onderstaande selectie gemaakt. Blijf reacties mailen. Ik lees ze graag.

Jullie hebben met dit boek zoveel goeds gedaan! Kinderkanker heeft een gezicht gekregen. Guusje is niet het enige slachtoffer. Hoe vreselijk het ook mag zijn er zullen nog meer slachtoffers zijn, máár door dit boek hebben jullie wel een verschil gemaakt. Er is nu aandacht voor en dat is prachtig.

Dank je Lowie dat je ons een kijkje gunt in jullie leven, je hebt het taboe rond kinderkanker doorbroken!

Zondag 25 december 2011

Lekker lang uitslapen. Ondertussen even op Twitter kijken. Daarna verder dommelen. Om 11 uur uit bed voor de kerstbrunch. Op het moment dat we aan tafel gaan belt mijn broer uit China. Hoe ongelegen kun je bellen. Weinig tijd om uitgebreid te brunchen. Voor 12 uur moet ik gourmetschotels ophalen bij de slager.

Tijd voor een frisse neus. Yvonne en ik maken een boswandeling met Anton, Loes en Balou. Onze andere kinderen blijven thuis.

Het is rustig in de bossen. Ik had drukte verwacht. Jammer voor Balou. Onze labrador speelt graag met andere honden.

Het gat tussen Anton en Loes is vier jaar. Guusje was de lijm tussen deze twee. Anton en Loes lopen verloren. Ik mis Guusje.

Zaterdag 24 december 2011

Lekker uitslapen. Geen wekker deze ochtend. Na tienen staan Yvonne en ik bij de bakker. De boodschappenkar wordt volgeladen voor het kerstfeest. Daarna door naar de Bruna. We kopen een Algemeen Dagblad. Daarin staat een artikel over Yvonne en mij. Een serie van mensen die dit jaar anders kerst vieren dan vorig jaar. Ik signeer drie boeken. Leuk om te doen.

Het boek over Guusje is de Bruna Top 10 binnengekomen. Een geweldig resultaat. Zeker omdat het aanbod in het begin beperkt was. Verder heeft KanjerGuusje minder dagen in de winkels gelegen dan andere boeken die ook meedingen naar een plaatsje in de top. Ik had nooit kunnen denken dat mijn boek landelijk de top zou bereiken. Ik ben erg blij. KanjerGuusje staat komende week prominent in de rode toren. In elke Bruna in Nederland.

Vrijdag 23 december 2011

Loes stapt trots de personeelskamer binnen van haar school. Ze toont de taart die ze gisteren op de kerstmarkt heeft gewonnen. De juf komt naar haar toe. 
Loes zegt: ‘Wij lusten geen marsepein.’ 
Yvonne vult snel aan: ‘Maar wat zei je thuis?’ 
Loes: ‘Ik wil de taart delen met de kindjes in mijn klas. Ze zijn zo lief voor mij.’ 
Een mooie kerstgedachte.

Thuisgekomen ga ik naar boven. Daar ligt een grote stapel post op mijn bureau. Die moet maar eens worden weggewerkt. Misschien is hier het woord ‘verwerken’ wel een keer op z’n plaats. Ik hoor het vaak: verwerken van verlies van Guusje. Ik vind het vreemd klinken. Die stapel post op mijn bureau kan verdwijnen en daarna is het klaar en denk ik er niet meer aan. Dat is verwerken.

Guusje neem ik voor altijd met me mee. Sterven is een omgekeerde geboorte. Na haar geboorte kon ik Guusje aanraken en kreeg ze een plaats in mijn leven. Na haar dood kan ik Guusje niet meer aanraken, maar ze verdwijnt nooit meer uit mijn leven. Ze blijft voor altijd bij me. Elke dag. Zolang ik leef. In mijn hart. Verwerken kan ik haar niet. Gelukkig maar.

Donderdag 22 december 2011

Ik word wakker. Wat voel ik? Het gouden hartje met Guusje’s as. Een fijn gevoel. Ik moet er niet aan denken het kettinkje nog ooit af te doen. Wat ben ik veranderd. Ik vond mannen met een ketting altijd een beetje verwijfde types. Nu voor altijd een ketting met Guusje om mijn hals. Tot het licht ooit dooft.

Guusje is weer thuis. Sinds gisteren staat haar as op haar eigen tafel. Ik noem het ook wel eens ‘haar altaar’. Gisteravond zei Yvonne dat ze er niet aan moet denken dat we op vakantie gaan. Ik snapte het eerst niet. Waarom niet? Omdat Guusje dan alleen thuis blijft. Ik voel hetzelfde. We moeten er niet aan denken om haar alleen thuis achter te laten.

Artikel Duinkoerier

Correspondent Maarten Liebregts schreef onderstaand artikel dat verschenen is in de Duinkoerier van deze week. Duinkoerier wordt huis-aan-huis bezorgd in Kaatsheuvel en omgeving. Klik met de muis op de afbeelding om deze te vergroten.

Woensdag 21 december 2011

Hoe bevalt het blog als boek? Ik heb me dat de afgelopen weken vaak afgevraagd. Deze ochtend plaats ik een oproep op mijn blog: op- en aanmerkingen mailen naar boek@kanjerguusje.nl. Ik weet dat er veel mensen meeleven, maar dat ik binnen 24 uur meer dan honderd mailtjes ontvang, had ik nooit verwacht. Alle e-mails lezen is een hele klus waarvoor ik graag wil gaan zitten.

Ik bel naar het crematorium. Er was gezegd dat onze hartjes met Guusje’s as voor kerst klaar zouden zijn. Aan de andere kant van de lijn een stem die zegt: ‘Meneer, ze zijn net klaar. Ik zie het, want er ligt hier een factuur op mijn bureau. Die lag er gisteren nog niet.’ 

Wat vind je van het boek?

Graag wil ik weten wat je van het boek vindt. Wil je mij een mailtje sturen?

Het e-mailadres voor reacties op het boek is boek@kanjerguusje.nl

Ik lees graag jouw op- en aanmerkingen. Deze kan ik meenemen in een tweede druk.  Het boek ligt pas sinds zaterdag in de winkels. De verkopen zijn zo goed dat er nu al met mij wordt gesproken over een tweede druk.