Donderdag 1 maart bij Selexyz Gianotten

Zaterdag 25 februari 2012

Zaterdagochtend betekent scouting voor onze jongens. Janneke is werken. Lisa kan haar bed niet uit. Loes speelt spelletjes op de iPad. Yvonne en ik ontbijten samen. We gaan voor een rustige dag. Na het ontbijt maak ik een boswandeling met onze hond. De zon schijnt door de bomen. Onderweg denk ik veel aan Guusje. Ze beheerst mijn gedachten. Van opstaan tot slapengaan. Ze heeft zich permanent genesteld in een deel van mijn hoofd.

’s Middags ga ik naar boven. Er staat komende week een aantal activiteiten op het programma die zijn voortgekomen uit blog en boek. Dinsdag gastcollege voor verpleegkundigen in opleiding. Donderdag voorlezen en signeren bij Selexyz Gianotten in Tilburg. Ter voorbereiding lees ik het boek over Guusje. Afgelopen week had ik gelezen tot Guusjes verjaardag. Vandaag de rest.

Vrijdag 24 februari 2012

Een jaar geleden waren we op vakantie in Landal Heihaas. Een fijne week. Onze laatste vakantie samen. Guusje voelde zich niet lekker. Geen vermoeden van een ernstige ziekte. De mededeling van een tumor in haar linkerlong kwam eind maart als een donderslag bij heldere hemel.

Een week Villa Pardoes is een cadeautje. Onze eerste vakantie na een turbulent jaar. De contacten met vrijwilligers en vaste staf zijn hartverwarmend. Om half 10 gaan we naar de hal. Daar zitten alle gezinnen die deze week genoten hebben. Tijd om afscheid te nemen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om drie exemplaren van het boek KanjerGuusje te schenken aan Villa Pardoes.

Twee vrijwilligers en gastencoördinator
Mariëlle Oomen van Villa Pardoes

Donderdag 23 februari 2012

Lene en Loes zijn vroeg op. Ze maken tekeningen op een krijtbord. Lene tekent een ballon die wordt losgelaten. Voor en na de dood van Nina. Loes tekent twee beden. Voor en na Guusje.

Na het ontbijt wandel ik met Yvonne naar Bosrijk, het vakantiepark van de Efteling. Daar drinken we een kopje koffie. Ondertussen praten we over ons leven dat zo veranderd is door het verlies van Guusje. Gisteren heb ik na lange tijd de eerste zeven weken uit mijn boek over Guusje gelezen. Ik kan het nog steeds niet bevatten wat er in die korte periode gebeurd is. Meer dan in mijn leven ervoor.

Woensdag 22 februari 2012

Anton en Loes gaan met de familie Olthof naar de Efteling. Janneke, Lisa en Hans rijden samen met Yvonne en mij naar ’s-Hertogenbosch. Ze willen schaatsen. In het Sportiom vermaken ze zich. Yvonne en ik drinken koffie.

Hans, Janneke en Lisa

Dinsdag 21 februari 2012

Laat op. Boodschappen doen. Koffie drinken. Uitrusten in Villa Pardoes. Yvonne vertelt dat ze afgelopen nacht over Guusje droomde. De kinderen reden met stepjes door Villa Pardoes. Guusje in een rolstoel. Deze werd geduwd door Anton. Guusje was vrolijk en had geen pijn. Ook verpleegkundige Marij reed rondjes. Op haar moter. Een vrolijke droom.

Ik ontvang een berichtje dat de eigenaren van Gasterij Het Builtje in Boijl zich geraakt voelen door het boek KanjerGuusje. Ze hebben twee exemplaren van het boek geschonken aan de plaatselijke bibliotheek. Ze vinden het belangrijk dat iedereen het verhaal over Guusje kan lezen. Het is prettig om zulke berichten te ontvangen. Ook ik hoop dat veel mensen het verhaal lezen en er meer begrip komt voor de wereld van kinderen met kanker.

Maandag 20 februari 2012

Guusje

Ik was vroeger dol op carnaval. Nu niet meer. In Villa Pardoes wordt carnaval gevierd. Verkleden, schminken en polonaise. Ik zie steeds het lachende gezicht van Guusje voor me. Ik kan gezellig meedoen. Ik weiger. Ik baal van mijn eigen houding. Ik word chagrijnig.

Lene en Loes

Loes

Lisa en Janneke

Anton, Siem en Sam

Zondag 19 februari 2012

We rijden naar Sevenum. Een verblijf in Villa Pardoes geeft gratis toegang tot Toverland. In de auto ontbreekt Guusje. Ik mis haar stem. We komen langs Lierop. Daar was het zomerkamp van scouting. We brengen de middag door in Toverland. Daar ging ze samen met haar klas op schoolreis. Ik ging ook mee. De klasgenoten met de bus. Guusje met mij in onze auto. Ze genoot die dag.

Zaterdag 18 februari 2012

Loes

De dag begint met een ballonnenclown. Yvonne en ik praten met andere ouders. Yvonne spreekt een Belgische dame. Haar zoon heeft kanker. Nu is hij schoon. Toch leeft moeder met angst. Er is niemand in haar omgeving die haar gevoelens begrijpt. Voor mij weer een bevestiging dat social media positief werken. Als ik niet blog en twitter, dan zijn de ouders van Nina voor mij misschien de eerste mensen die mijn gevoelens begrijpen. Inmiddels ken ik veel lotgenoten. Deel ik mijn ervaringen en gevoelens met hen. Lang leve de social media.

Anton en Siem

Vrijdag 17 februari 2012

Yvonne is vroeg de deur uit. Janneke grimeert Loes. Carnaval begint. Voor mij geen polonaise. De kinderen vieren in de ochtend feest op school. Met een optocht tussendoor. Ik ben net op tijd buiten om een glimp van de stoet kinderen op te vangen. Justin is klasgenoot van Guusje. Zij moeder overleed drie dagen voor Guusje. Justin straalt. Hij toont trots de tekst die Guusje vorig jaar op zijn stofjas heeft geschreven.

Loes en Anton

Janneke grimeert Loes

Donderdag 16 februari 2012

Yvonne is vroeg weg. Ik breng Anton en Loes naar school. Op het schoolplein zie ik Guusjes klas. Een moeilijk moment van missen. Daar hoort ze tussen te staan.

Thuis eerst werken. Ik vertrek later naar Utrecht. Dan heb ik geen files. Dat hoop ik. Op de A2 tussen ’s-Hertogenbosch en Utrecht is een ongeval met een vrachtauto. Ik mag aanschuiven.

Hetzelfde overkomt me aan het einde van de middag. Ik kijk vooraf op internet. Geen files maar ook nu gaat het mis. Een lange file. Er ligt een auto in de sloot. Daarna trap ik het gaspedaal in.

Woensdag 15 februari 2012

Elke ochtend word ik wakker met dezelfde gedachte: Guusje is dood. Zou ik ooit nog wel eens wakker worden met een andere eerste gedachte? Ik verwacht het niet. Het voelt ook wel goed om haar in gedachten bij me te hebben. Mag ze de hele dag weer met me mee. In mijn hoofd en in mijn hart.

‘s Ochtends werk ik thuis. Ik zie nog mooie tweets voorbij komen over maandagavond.

Iedereen die sceptisch is over de kracht van social media, volg @lowievangorp of lees kanjerguusje.nl

@lowievangorp Graag gedaan. Prachtig en integer verteld verhaal wat vele lagen bevat. Hou je in gedachten mocht ik ooit spreker zoeken.

Dinsdag 14 februari 2012

Een lange werkdag. Ik spreek met diverse mensen. Ook collega’s die ik lang niet meer gezien heb. We praten soms over het verlies van naasten. Geen schroom. Ik vind het prettig. Het afgelopen jaar zoveel meegemaakt. Valt me in gesprekken weer op dat vroeger zwijgen als goud werd beschouwd. Terwijl het toch echt fout is.

Maandag 13 februari 2012

Het is glad in Nederland. Veel files. Ik werk thuis. Vertrek later in de ochtend naar kantoor. Kan flink doorrijden. Yvonne bijft thuis. ’s Middags ontvangt ze twee klasgenootjes van Guusje: Ina en Vince. Samen met hun moeders.

Later in de middag belt dokter Marian, Guusjes behandelend arts. Ze is het boek KanjerGuusje aan het lezen. Ze deelt haar herinneringen en gevoelens met Yvonne.

Zondag 12 februari 2012

Ik word wakker met hoofdpijn. De verwarming is aan op de slaapkamer. Gisteravond vergeten dicht te draaien. Yvonne gaat Loes ophalen. Ze had een weekendje van scouting. Op Twitter komen berichtjes voorbij over de film ‘Achtste-groepers huilen niet’. Ik zou de film graag willen zien. Samen met ons gezin. Alleen met mensen die weten over Guusje. Weet zeker dat het verhaal veel emoties bij me oproept. Als ik naar de trailer kijk, voel ik de tranen hoog zitten.